JOEL JOUANNEAU
1946’da Celle’de doğmuştur. Fransız oyun yazar ve yönetmenidir. 1999 ile 2003 yılları arasında Sartrouville Tiyatrosu’nun yardımcı yönetmenliğini yapmıştır. 1989’dan beri Ulusal Drama Merkezi oyuncu topluluğunda bulunmaktadır. 1992’den 2000 yılına kadar Strasbourg Ulusal Tiyatro Okulu’nda “kollektif pedagoji” eğitimine katılmış ve daha sonra Paris Dramatik Sanatlar Konservatuarı’nda bu eğitimi vermiştir.
1970-1984
Grand Luxe Kollektifi’nde amatör tiyatro ile ilgilenmiş ve Genet, Pinter, Fassbinder, Gombrowiczh, Borges ve Artaud gibi yazarlardan çeşitli oyunları sahneye koymuştur.
1984
Botto Strauss’un “la Decidade” oyununu uyarlayarak sahneye koymuştur.
1985
“Nuit Orage sur Gaza” ( Gaza’da gece fırtınası) adlı oyunu yazmıştır.
1987
“Nuit Orage sur Gaza” oyununu sahneye koymuştur
Robert Pinget’in, “L’hyphotese” (hipotez) adlı oyununu sahneye koymuştur
La Sept ve l’INA için bir film çekmiş ve İtalya Riccione Festivali’nde jüri özel ödülünü kazanmıştır.Yazacağı üçlemenin birinci basamağı olan “Le Bourrichon, comedie rurale” (Köy Komedisi) adlı oyunu yazmıştır
1988
Thomas Bernhard’ın “Minetti” adlı oyununu sahneye koymuştur.
La Sept ve l’INA için bir film çekmiştir
Üçlemenin ikinci oyunu olan “Kiki l’Indien, comedie alpine” adlı oyunu yazdı
1989
Sartrouville Tiyatrosu’na katıldı.
“Le Bourrichon, comedie rurale” oyununu sahneye koydu. Bu oyunla birlikte Eleştirel Drama ve müzik sendikası ödülünü aldı
“Kiki l’Indien, comedie alpine” oyunu ilk kez Michel Raskine tarafından sahnelendi.
1990
Marie Claire Le Pavec ile birlikte, üçlemenin son basamağı olan “Mamie Ouate en Papoâsie, comédie insulaire”yi yazdı ve yönetti
Robert Walser’in “Les Enfants Tanner” adlı oyununu uyarladı ve yönetti.
l’INA ve la Sept için bir film çekti.
1991
Samuel Beckett’in Godot’yu Beklerken Oyununu sahneledi.
“Gauche Uppercut” (Sol Aparkat) adlı oyununu yazdı. Oyun Stéphanie Loik tarafından sahneye kondu.
Evelyne Pieiller’in “Poker a la Jamaique” ve “L’entretien des Méridiens” adlı oyunlarını sahneye koydu.
1992
Jacques Probst’un “Le Banc de Touche” adlı oyununu yönetti
Robert Pinget’in “L’Inguisitoire” adlı oyununu yönetti.
“Le Marin Perdu en Mer, comedie pirate” adlı oyunu yazdı ve yönetti.
Joseph Conrad’ın “Au coeur des Tenebres” adlı oyununu sahneye koydu.
1993
Robert Walser’in “L’institut Benjamenta” adlı oyununu uyarladı ve yönetti.
Nicole Roether ile birlikte Botho Straus’un “Cheurfinal” adlı oyununu çevirdi.
“Allegria Opus 147, pièce pour alto, piano et homme seul.” adlı oyunu yazdı
1994
Samuel Beckett’in “Krapp’ın Son Bandı” adlı oyununu yönetti.
Eric Rohmer’in “Le Rayon Vert” adlı oyununu uyarladı ve yönetti. Ardından bu oyunu senaryolaştırdı.
Peter Handke’nin “Par les Villages” adlı oyununu uyarladı ve yöneti.
“Le Condor” adlı oyunu yazdı ve sahneye koydu.
1995
Samuel Beckett’in “Compagnie” adlı oyununu sahneye koydu
Samuel Beckett’in “Oyun Sonu” Adlı oyununu sahneye koydu.
Dostoyevski’nin “İdiot” Adlı oyununu uyarladı ve yönetti.
1996
“Allegria opus 147, pièce pour alto, piano et homme seul.” adlı oyununu sahneye koydu. Bu oyun ile “Syndicat Professionel de la Critique Dramatique et Musicale”in “En iyi fransızca oyun prömiyeri” ödülünü aldı.
Dostoyevski’nin “Leve-toi en marche” (kalk ve yürü) adlı oyununu sahneledi.
1997
Normand Chaurette’in “Les Reines” adlı oyununu sahneledi.
1998
Jacques Séréna’nın “Rimmel” adlı oyununu sahneledi.
“La Main Bleue” oyununu yeniden ele aldı.
1998-1999
Eylül ayında, Shakespeare’in “Coriolan” adlı oyununu, Théatre de l’Athénée’e yeniden giriş için Paris’te sahneledi
Aralık ayında, Lionel Spycher’in “Pitbull” adlı oyununu sahneledi.
Ocak ayında, en son yazdığı oyunu olan “Les Dingues de Knoxville”i Marsilya’da klasik dillerin okutulduğu bir okulda sahneledi.
Shakespeare’in “Kral Lear” adlı oyununu çocuklara uyarladı. Sartrouville’de çocuklar için oyun gösterimleri bienalinde sahneledi.
1999-2000
Theatre Vidy Lausane’da, Jean-Luc Lagarce’ın “J’etais dans ma maison et j’attendais que la pluie vient” (evimdeyim ve yağmurun gelmesini bekliyorum) adlı oyununu sahneledi.
Yine aynı tiyatroda Jean-Luc Lagarce’ın “Juste la fin du monde” (tam olarak dünyanın sonu) adlı oyununu sahneye koydu.
2000-2001
Théatre Ouvert’de, Jean-Luc Lagarce’ın “Le Pays Lointain-traversée” adlı oyununu sahneledi.
Théatre Ouvert’de, Jacques Séréna’nın “Gouaches” adlı oyununu sahneledi.
Théatre Ouvert’de, Jacques Séréna’nın “Velvette”adlı oyununu sahneledi.
“Juste la fin du monde” adlı oyununu elden geçirdi
2001-2002
Théatre de Poche de Geneve’de Elfriede Jelinek’in romanı “Les amantes”i sahneledi
2002-2003
Théatre Vidy Lausanne’da Louis Charles Sirjacq’ın “madame on meurt ici” oyununu sahneledi.
“Les Amantes” oyununu yeniden ele aldı.
2003-2004
Théatre du peuple de Bussang’da, Jean Luc Lagarce’ın “J’etais dans ma maison, et j’attendais que la pluie vienne” adlı oyununu sahneledi
Shakespeare’in III. Richard’ından, “Dickie” adlı oyunu sahneledi.
2004-2005
Théatre Ouvert’de, Imre Kertész’in “Kaddish pour l’enfant qui ne naitra pas” adlı oyununu sahneledi.
Comédie-Française’de, Lars Norén’in “embrasser les ombres” adlı oyununu sahneledi.
Bibliyografik
elementler ve sahneye koydukları
Nuit d'orage sur Gaza
Editions Actes-Sud Papiers, 1987
Kiki l'indien, comédie alpine
Editions Actes-Sud Papiers,
1989
Prix du Jury et du public, Festival Turbulences de Strasbourg
Le
Bourrichon, comédie rurale
Editions Actes-Sud Papiers,
1989
Prix du Syndicat de la Critique
Mamie Ouate en Papôasie, comédie insulaire
Editions Actes-Sud Papiers,
Heyoka Jeunesse (Actes Sud Papiers Jeunesse), 1989, réédition en 1999
Gauche uppercut
Editions Actes-Sud Papiers,
1991, réédition en 1998
Prix de la SACD
Mise en scène Serge Tranvouez,
1998
Le Marin perdu en mer, comédie pirate
Editions Actes-Sud Papiers,
1992
Le Condor
Editions Actes-Sud Papiers,
1994
Allegria Opus 147
Editions Actes-Sud Papiers,
1994
Prix du Syndicat de la Critique
Dernier rayon
Editions l’Ecole des Loisirs,
1998
La Main bleue
Les Dingues de Knoxville
Editions Actes-Sud Papiers,
1999
Yeul, le jeune
Editions Actes-Sud Papiers,
2001
L'Adoptée
Editions Actes-Sud Papiers,
Heyoka Jeunesse (Actes Sud Papiers Jeunesse), 2003
L'Ebloui
Editions Actes-Sud Papiers,
2004
L'Inconsolé
Mise en scène Fabien Bondil et Natacha Diet,
2001
ENZO CORMANN
1953 yılında Fransa’da doğdu. Yaşamını genellikle Isere’de sürdürdü. Tiyatro oyunu ve müzikal yazarıdır. Oyunlarını çok sayıda ülkede sahneleme fırsatı bulmuştur. Bunun dışında yönetmenlik, edebi danışmanlık gibi görevlerde bulunmuştur.
2004 yılında iki yeni tiyatro oyunu yazmıştır.
2000 yılından beri “L’ecole national superieur des arts et techniques de theatre (ENSATT)’da dramatik yazarlık dersi vermektedir.
1996-1999 yılları arasında “Théatre National de Strasbourg” da çalışmıştır
1998-2000 yılları arasında “Comedié de Valence” da çalışmıştır.
2000-2002 yılları arasında “Théatre de Lyon” da edebi danışman olarak çalışmıştır.
1999’dan beri Regards Croisés Uluslararası Dramaturji Festivali ve Grenoblois 3. Büro Kollektifi’nin artistik danışmanlığını yapıyor.
“Mala Erba” grubunun kurucusu ve animatörüdür. Akdeniz Yazarları Kollektifi’nde yer alır.
Théâtre (création)
Credo
1982’de “Editions
de Minuit” tarafından yayınlandı.
İlk kez Théâtre de l'Athénée tarafından1983’te Paris’te oynandı, Emmanuel
Ostrovski tarafından yönetildi. (Graz 87, Suttgart 88, Zurich 88, Genève 88,
Bruxelles 88, Rome 88, Lisbonne 89)
Le Rôdeur
1982’de “Editions
de Minuit” tarafından yayınlandı.
İlk kez Théâtre 13 tarafından, 1984’te Paris’te oynandı. Philippe Goyard
tarafından yönetildi. (New-York 85. Dortmund 86. Vienne 86. FR3 86. Edimbourg
87. Zurich 88, Graz 87, Rome 89, Constance 89, Lisbonne 90, Müzikal şeklinde
Marnes-la-vallée jazz festivalinde 90)
2004 yılında, Cyber Act Théâtre tarafından oynandı. Charles Lee yonetti.
Berlin ton
danseur est la mort
1994’te,
Editions Théâtrales tarafından yayınlandı.
İlk Oynanışı: Sarrebrück Tiyatro Grubu-1989, Yöneten: S. Trautmann
(France-Culture, 81. Radio Suisse Romande 85)
Noises
1984’te Editions Théâtre Ouvert tarafından yayınlandı
İlk Oynanışı: Création Théâtre Ouvert, Paris 1984, Yöneten:
Alain Françon.
Cabale
Tapuscrit Théâtre Ouvert tarafından yayınlandı.
İlk Oynanışı: Création Stadtheater Cologne RFA, 87. (Berlin, 89. France Culture
85)
Exils
Avant-Scène tarafından yayınlandı.
İlk Oynanışı: Création Théâtre de la Bastille, Paris 1985, mise en scène
Philippe Delaigue (Edimbourg 88)
Rêves de
Kafka
Avant-Scène tarafından yayınlandı (n°755)
H.P.
Radyo Tiyatrosu - France Culture, 1985.
Thérèse
Desqueyroux
İlk Oynanışı: Création Théâtre National de Strasbourg, 1986, Yöneten: Garance
Corps
Perdus
Avant-Scène tarafından yayınlandı (n° 770)
İlk Oynanışı: Création Maison de la Culture du Havre, 1985, mise en scène
Jean-Louis Martinelli (Dortmund RFA, 87)
Sang et
Eau
Editions de Minuit tarafından yayınlandı (1986)
İlk Oynanışı: Création Théâtre de l'Ouest Lyonnais, 1986, mise en scène Philippe
Delaigue
W.F.
İlk Oynanışı: Création Lyon, Théâtre des Ateliers 1987, (yazar kendisi
yönetmiştir)
Palais
Mascotte
Cinq Auteurs, éditions Autrement, Paris
1987. (Épuisé)
İlk Oynanışı: Création Théâtre de la Ville / Théâtre de la Bastille, Paris Mars
1988,
Yöneten: Alain Françon (Genève 1988, Aachen, RFA 1989)
Le dit de
Jésus-Marie-Joseph
Saksafon için Jazz Orotoryosu, Théâtre de la tempête, Octobre 94
Sade,
Concert d'enfers
Editions de Minuit tarafından yayınlandı (1989)
İlk Oynanışı: Création Théâtre de la Tempête, Paris 1989, Yöneten: Philippe
Adrien (Dordtmund RFA 89)
Takiya!
Tokaya
Editions de Minuit trafından yayınlandı. (1992)
Ames
Soeurs
Editions de Minuit, 92
İlk Oynanışı: Création Avignon 96, Paris, Espace Kiron, sept 96, Yöneten: Sophie
Duprez
La Plaie
et le Couteau
Editions de Minuit, 93
Tombeau de Gilles de Rais, Editions de Minuit 93.
İlk Oynanışı: Création Comédie de Caen/ Théâtre de la
Chamaille / Avignon 93
Le Dit de
Jésus-Marie-Joseph
Editions Théâtrales, 1998, in
Petites
pièces d'auteurs
Lectures publiques de l’auteur, 92-95
Vortex
İlk Oynanışı: Création Alès 1995, Yöneten: Christian Chessa
Le dit de
l'imparfaite
France Culture 95
Diktat
Editions de Minuit, 95
İlk Oynanışı: Création Nantes 1995, Festival d’Avignon / France Culture 95.
Yöneten: Hervé Tougeron
Toujours
l'orage
Editions de Minuit, 97
İlk Oynanışı: Création Toulouse 97. Paris, Théâtre de la Tempête 97. Yöneten:
Henri Bornstein
Le Bousier
Création 98 (Fransız mahkumlar turnesi ve ortak tiyatrolar). Yöneten: Claudia
Stavisky
Ils sont
deux désormais sur cette terre immense
Uluslar arası Af Örgütü/Güney Oyunları 98
Uluslar arası Af Örgütü İçin ilk oynanışı: publique Théâtre de l'Odéon, Paris 98
Je
m'appelle
"La
plus grande grande pièce du monde"
derlemesinin içinde, Editions de l'Amandier, 2002
Création Grenoble 98. France Culture 99
La Révolte
des Anges
Editions de Minuit, 2004
İlk Oynanışı: Création Epinay 99. Yöneten:
Moïse Touré.
France Culture 98, (yazar kendisi yönetmiştir), 2004
Une porte
à la maison de nos pères
Commande de la Comédie de Valence. 1999
Répétition
publique
Impromptu, commande de l'ENSATT, 2000
17
Commande de la Cie Takiya ! Tokaya ! Grenoble, 99
Cairn
Editions de Minuit, 2003
İlk Oynanışı: Commande du Théâtre National de Strasbourg. 1998
Yöneten: Claudia Stavisky, 2003
Le dit de
la chute
- tombeau
de jack kerouac
Maison de la Poésie 2004,
Yöneten: Michel Didym,
Partitions
de spectacles (seyirci katılımı??)
La passion
de l'insomniaque
Yöneten: Bruno Boëglin, Théâtre Ouvert Paris 1981
Tête-à-tête
Un autoportrait, Théâtre Ouvert, Paris 1985
Rêves de
Kafka
Création Théâtre de la Tempête, Paris 1984, Yöneten:
Philippe Adrien. Prix de la critique 1985.
Ké Voï ?
Création Théâtre de la Tempête, Paris 1985, Yöneten: Philippe Adrien.
Le Roman
de Prométhée
Création Festival d'Avignon, 1986, Yöneten:Philippe Goyard.
Chiens
égarés, pommes mordues, récital de l'Artisan Chaosmique
(Doğaçlama Oyuncuları’yla değişik bölgelerde oluşturulmuş, yazar
tarafından yönetilmiştir)Nîmes 94. Nantes 94.
La machine
à décerveler.
Alfred Jarry’den sonra. Nantes 96
Demain il
fera jour
Kabare. Création Nîmes-Avignon 98. Yöneten: Christian Chessa.
ERİC EMMANUEL SCHMITT :
ROMANLARI:
NUHUN ÇOCUKLARI: 1942 yıllarında geçiyor. Joseph savas yuzunden ailesinden ayrılmak zorunda kalmıs. Daha sonrasını mütevazı ve bılge Peder Ponsunla yasamaya baslamıstır. Ancak Peder Ponsun cocukların hayatlarını degıstırmekle yetınmemektedır. Yoksa oda Nuh gıbı savaşın şiddetiyle adeta tufanı yaşayan dünyayı kurtarmayamı girişmektedir
YORUMALR:Erıc Emmanuel Schmıtt içinde Tanrının yer almadıgı dinsel metinler yazerken felsefi hıkayeler anlatma yolunu seçiyor Budızm(mılarepa) İslam(Mösyö İbrahim ve Kuranın Çocukları) Ateizm(Oscar ve Pembelı Meleği) ve sımdi musevıler ve hrisriyanlar arasındaki baglar . Mesajın altı kalın çızgilerle çizili:
Tanrı görevini yaptı sıra bizde
Bu kitap insanlık gecesinin karanlığına düsen ışık gibi. Schmıtt ın ışık saçan elli ayırt etmeksizin bütün ellerden tutuyor. Kendini adeta nuhun yerine koyan bır koleksiyoncunun insanlığa verdiği buyuk ders. Buyuk hümanistım küçük kitabı.
PİLATUSA GÖRE İNCİL:İsanın çarmıa gerilmesi emrini veren Romalı vali Pontıyus Platus ,ertesi gün cesedin kapatıldığı mağra mezardan adeta buhar olup uçtuğunu ögrenınce hayretler ıçınde kalır.Yeni bir diriliş efsanesinin ortaya çıkmasının Romanın aleyhıne olacağını düşünen vali, hemen cesedin başına neler gelmiş olabilecegini düşünmeye koyulur. Bir yandanda geleceği önceden haber verilen mesihin ölüm emrini vermiş olabilme ihtimali içini kemirmekredir. Fakat bir Romalıdır o; söylencelere inanan bi İsrailli degil.
Acaba cesedi İsanın havarılerımı calmıştır.yoksa yerel mezheplerden bırinin üyelerımı. Platus henüz bu esrarı çözmeden, İsanın canlandığı ve şehirde görünmeye basladıgı söylentileri yayılmaya baslar
İsa çarmıhta can vermemiste mezera dırı dırı konulmuş olabılırıydı yoksa birisi isanın kılıgınamı gırmıstı. Her halukarda nerdedır bu ceset
1yy da gecen olayları 21yy ın bakıs acısıyla, kutsal kıtaplardan tanıdıgımız efsanevı karakterlerı espirili diliyle insani yonlerını ortaya cıkararak yenıden yorumlayan yazar son derece akıcı heycanlı ve ‘mistikbı dedektif romanı’ sunuyor bızlere. Bır yandada ınanc ve kusku gıbı ınsani degerleri sorgulayarak eğlenceli bir felsefi arastırma yapıyor
MİLAREPA:Sımon her gece gordugu ruyanın anahtarını gızemlı bı kadından alır.11yy ın unlü Tibetli keşişi Miarepanın amcasının reenkarnasyonundadır ve amca yegenıne sonu gelmez bi kin duymaktadır. Sımon yenıden dogus habelahbdad döngüsünden bu ıkı adamın oykusunu anlatmak zorundadır hemde kımlıgını onların kimliklerıyle karıstıracak kadar ozdesleserek Peki ama gercek neden biter? Ruya nerde başlar?
MÖSYÖ İBRAHİM VE KURANIN ÇİÇEKLERİ:Olay 1960 larda Parıste gecmektedır 12 yasındak Momonun babası aklı dengesı pek yerınde olmayan Yahudı bı avukattır. Parısın genel evlerının bulundugu bı semtte yasamaktadır. Mahallenın bakkalı mosyo ibrahımle tanısır İbrahim bir sufidir Uzak bı dogu ulksınden gelmıstır. Momo nun en yakın dostu olur. Ona hayatın sırlarını anlatır. Sonunda bı gun bakkala kılıdı vurur kırmızı bı spor araba alırlar ve bırlıkte ıbrahımıno uzak ulkesıne mevlevı dervıslerın dondugu çiççeklerın şirin ülkesine gıderler
OSCAR ve PEMBELI MELEĞİ:Erıc Schmıtın Cyele I’ınvisible adını verdiği üçlemenin üçüncü kitabı.Eser 10 ysındakıbı cocugun allaha yazdığı mektuplardan olusmaktadır. Bu mektuplar Oscarın hayatındakı 10 gunu anlatıyor. Komık ve etkılyeyıcı karekterlerle dolu 12 gun gulunc ve sıırsel bu 12 gun belkıde Oscarın son 12 gunu olucak. Anacak hastaneye cocukları zıyarete gelen PembelıMelek Mamıe Rose ıle kurdugu guclu sevgı bagı sayesınde bu 12 gun efsaneye donusecek
Çeviri: Deniz Güney İşintek